ميث ( mis ) ع . ج . ميثاء . و ذو الميث : نام موضعى در عقيق مدينه . ميث ( mayyes ) ص . ع . نرم . ميثاء ( mays ' ) ا . ع . زمين نرم . ج . ميث . و نام موضعى . و نام دخترى . ميثاء ( mis ' ) ص . ع . ارض ميثاء : زمين نرم و سهل . ميثاء ( mis ' ) ا . ع . ميخ‌كوب . و سندان . ميثاق ( mis q ) ا . ع . عهد و پيمان و استوارى . ج : مواثيق و مياثق و مياثيق . ميثاق ( mis q ) ا . پ . مأخوذ . از تازى - عهد و شرط و پيمان و قول و اقرار . مئثب ( me'sab ) ا . ع . نوعى از چادر كه بر خود پيچند . و شمشير كوتاه و يا سلاحى ديگر كه بدان بر كسى حمله كنند . و زمين نرم و زمين مرتفع . و جويچه . و نام موضعى در مدينه منوره كه صدقات آن حضرت صلى اللّه عليه و آله در آنجا بود . ميثب ( misab ) ا . ع . زمين نرم . و زمين برآمده و مرتفع . و جدول و چشمه خرد . برجهنده و نشيننده . و نام دو آب در عربستان . و مالى در مدينه منوره كه يكى از صدقات آن حضرت صلى اللّه عليه و آله بود . و موضعى در راه مكه نزديك غدير خم . مئثرة ( me'sarat ) ا . ع . ابزارى آهنين كه بدان رنده مىكنند درون سپل شتر را تا پى آن گرفته شود . ميثرة ( misarat ) ا . ع . جامه‌اى كه به روى جامه‌ها پوشند . و بالشچه مانندى كه پيش زين نهند . و نمد زين . ج : مواثر و مياثر . و پوست شير و ديگر ددان . و مركبى از حرير و ديبا كه معمول مردم ايران بوده . ميثم ( misam ) ص . ع . خف ميثم : سپل شتر كه سخت برندد زمين را . ميثم ( misam ) ا . ع . از اعلام است . ميج ( mayj ) م . ع . ماج امره ميجا ( از باب ضرب ) : در آميخته شد كار او . ميجار ( mij r ) ا . ع . چوبى شبيه بچوگان كه بدان گوى زنند . ج : مواجير . ميجاز ( mij z ) ص . ع . آنكه سخن را كوتاه مىگرداند . ميجر ( mayjar ) و ميجرة ( mayjarat ) ا . ع . كيچه و دارودان كه بدان دارو در دهان ريزند . ميجمة ( mijamat ) ا . ع . كمر بند و كدنگ . ميجنة ( mijanat ) ا . ع . كدنگ . ج : مواجن . ميجو ( miju ) ا . پ . عدس و نخود . ميجو ( mi - ju ) پ . واو مجهول - كلمه امر يعنى جستجو كن و تلاش كن . ميچانيدن ( mic nidan ) ف م . پ . برشته كمانيدن و بريان كمانيدن و برشته كردن فرمودن . ميچودن ( micudan ) ف م . پ . بريان كردن و برشته نمودن . و ربودن . و پرداختن و انجام دادن . ميح ( mayh ) ا . ع . سود و منفعت . و مسواك . و نوعى از رفتار نيكو و رفتار بط . ميح ( mayh ) م . ع . ماح فى مشيته ميحا و ميحوحة ( از باب ضرب ) : خرامان رفت و مانند بط با تبختر رفت . و ماح فلان : در تك چاه فرو شد تا دول را پر كند از جهة كم‌آبى . و ماح فلانا مياحة : عطا كرد فلان را . و ماح فاه بالمسواك : مسواك كرد . و ماح ريقه بالسواك : بر آورد آب دهن را از مسواك كردن . و ماح فلانا عند السلطان : شفاعت كرد در نزد پادشاه از براى فلان . و ماح زيدا : سود رسانيد بزيد . ميح ( mih ) ا . ع . خرمابنى كه خسته خرماى آن سخت نشده و يا خسته نبسته باشد . ميحاد ( mih d ) ا . ع . تك‌تك و از هم جدا . ج : مواحيد . ميحال ( mih l ) ا . ع . از اعلام ترسايان است . ميحوحة ( mayhuhat ) ا . ع . نوعى از رفتار نيكو و خرامان . ميحوحة ( mayhuhat ) م . ع . ماح ميحا و ميحوحة . ر . ميح . ميخ ( mayx ) م . ع . ماخ ميخا ( از باب ضرب ) : خرامان رفت . ميخ ( mix ) ا . پ . ياى مجهول - و تدو قطعه كوچكى استوانه‌اى شكل فلزى و يا چوبى كه داراى نوكى است تيز و آن را براى استحكام در جايى فرو مىكنند . و سوزن و سنجاق . و و تدخيمه و مسمار . و قلاب و سيخ و پانه . و چوب دستى چوپانان . و سرسكه و سكه زر يعنى آهنى كه بر وى نقش پول را كنده و بدان سكه بر زر و سيم مىزنند . و سربند و عصابه . و بول و شاش . و ميخ درم و يا ميخ دينارى : سر سكه و سكه زر . مئخار ( me'x r ) ا . ع . خرمابنى كه بار آن تا آخر سرما و آخر درو آن باقى مىماند . و بسيار درنك‌كننده . ميخانه ( may - x ne ) ا . پ . جايى كه در آن شراب مىفروشند و خانه شراب فروشى و ميكده . ميختن ( mixtan ) ف ل . پ . ياى